روش جديد اخلاق اسلامى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٨٦ - چهارم - زهد

وَ فَرِحُوا بِالْحَياةِ الدُّنْيا وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا فِي الْآخِرَةِ إِلَّا مَتاعٌ‌[١]

به زندگانى دنيا شاد شدند در حالى كه زندگانى دنيا در (جنب) سراى ديگر بهره اندكى است و به تعبير ديگر زندگانى در اين جهان قبل از مردن بر دو گونه است:[٢]

١- زندگانى دنيا و پست‌

٢- زندگانى آخرت (طيبه و عليا).

اولى عبارت از فعاليتهائى است كه براى خدا و آن جهان ديگر صورت نگرفته باشد. «وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ» زندگانى دنيا جز لهو و لعب چيزى نيست.

اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَياةُ الدُّنْيا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ وَ زِينَةٌ وَ تَفاخُرٌ ... موكدا زندگانى دنيا بازى و لهو و زينت و فخر نمودن بر همديگر و اندوختن و زياد نمودن مالها و ثروت و يا بسيار لاف زدن درباره مال و بفكر زياد بودن اولاد و شوكت ظاهرى است.

دومى عبارت از اعمالى است كه در آن لعب و لهو و آنچه كه ذكر شد نباشد.

[١] - سوره رعد/ آيه ٢٦.

[٢] - يعنى الحياة الدنيا گاهى بمعناى زندگانى ما بعد از ولادت و قبل از مرگ كه جامع زندگانى خوب و بد مى‌باشد، در قرآن استعمال شده است كقوله تعالى:« إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا وَ الَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا و قوله إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ... نَحْنُ أَوْلِياؤُكُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ»( اى دار الاخرة) كه در مقابل زندگانى پس از قيامت و يا پس از مردن است و گاهى بمعناى زندگانى حاضر و پست در مقابل زندگانى طيبه و يا عاليه( عليا) است كه هردو در همين كره زمين است.