روش جديد اخلاق اسلامى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٨٥ - چهارم - زهد

فعلى‌[١] مورد مذمت و سرزنش شديد و مكرر قرآن مجيد قرار گرفته است.

انسان تنها براى زيست در اين جهان محسوس خلق نشده او براى زندگانى در جهان ديگر آفريده شده است، و وظيفه اساسى انسان در اين دنيا عبادت و تكامل است.

ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ‌ إِلَّا مَنْ رَحِمَ رَبُّكَ وَ لِذلِكَ خَلَقَهُمْ‌[٢]

زندگانى دنيا (خوردن و آشاميدن و لذت بردن و ...) با زندگانى ديگر (زندگانى عالى كه در راه تكامل نفس و تقرب بحق تعالى صرف مى‌شود) منافات دارد، مِنْكُمْ مَنْ يُرِيدُ الدُّنْيا وَ مِنْكُمْ مَنْ يُرِيدُ الْآخِرَةَ بنابراين محبت حيات دنيا و اختيار نمودن، آن ترك مراسم عبوديت و خروج از خط تكامل و ميل بسوى انحطاط و دورى از حق تعالى است.

الَّذِينَ يَسْتَحِبُّونَ الْحَياةَ الدُّنْيا عَلَى الْآخِرَةِ وَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَ يَبْغُونَها عِوَجاً أُولئِكَ فِي ضَلالٍ بَعِيدٍ كفارى كه زندگانى دنيا را نسبت به آخرت دوست دارند. در گمراهى آشكارند.

[١] - دنيا مانند كبرى افعل التفضيل مؤنث است و صفت حيات، دنيا بمعناى جهان نيست و در هيچ جاى قرآن مضاف اليه از براى حيات استعمال نشده است، الحياة الدنيا بمعناى زندگى در جهان نيست بلكه معناى زندگانى نزديك تر و احتمالا پست تر مى‌باشد.( دقت كنيد)

[٢] - جن و انس را جز براى عبادت نيافريده ام ... مردم در اختلافند مگر آنانيكه خدا بر آنها رحم نمايد و براى همين رحمت آنان را آفريده است.