افزون بر اين ، همين بس که : به نصّ آيه مباهله ، على ١ نفس رسول خداست ] آنجا که مى‌فرمايد ] : وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَکمْ؛[١١٥] و فرا بخوانيم جان‌هايمان را و جان‌هاتان را .

و در ماجراى تَبوک به على ١ فرمود :

أنتَ منّي بمنزلة هارون مِن موسى إلّا أنّه لا نبيَّ بعدي ، وأنتَ أخي ووارثي؛[١١٦]

تو نسبت به من ، به منزله هارونى نسبت به موسى ، جز اينکه بعد از من پيامبرى نيست ؛ و تو برادرم و وارث منى.

پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم على ١ را ـ در هنگامى که هنوز اسلام استوار نبود ـ برادر و وصىّ و خليفه بعد از خود قرار داد ؛ زمانى که اين آيه نازل شد : وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَک الاَْقْرَبِينَ[١١٧] (فاميل نزديکت را بيم ده) آنان را به خانه عمويش ـ ابو طالب ـ فراخواند ، آن‌ها در آن روز ، حدود ٤٠ نفر بودند ـ يکى کمتر يا زيادتر ـ پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم در ميان آن‌ها برخاست و فرمود :

اى فرزندانِ عبدالمطّلب ، به خدا سوگند ، سراغ ندارم که جوانْ مردى از عرب براى قومش برتر از چيزى که من برايتان

[١١٥] . سوره آل عمران (٣) آيه ٦١ -

[١١٦] . صحيح مسلم ٧ : ١٢٠ (کتاب فضل الصحابه ، باب من فضائل على) ؛ مسند ابى يعلى ١ : ٢٨٦ ، حديث ٣٤٤ ؛ صحيح ابن حبّان ١٥ : ٢٧٠ ـ ٢٧١ (باب مناقب على بن ابى طالب ١) ؛ الآحاد والمثانى ٥ : ١٧٠ ، حديث ٢٧٠٧ ؛ تاريخ مدينه دمشق ٢١ : ٤١٥ (وجلد ٤٢ ص ٥٣) .

[١١٧] . سوره شعراء (٢٦) آيه ٢١٤ -