کسى که از سوى خدا برگزيده و انتخاب مى‌شود ، بايد در گفتار و کردارش ـ بى کم و کاست ـ راهِ صواب پيمايد ؛ چنان که اين ويژگى در حضرت مريم ، دختر عمران ملاحظه مى‌شود .

خداى متعال ، مى‌فرمايد :

مَا الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِ الرُّسُلُ وَأُمُّهُ صِدِّيقَةٌ ؛[٢٤٥]

مسيح ، پسر مريم نيست مگر فرستاده خدا ، که پيش از او پيامبران آمدند و رفتند و مادر او صدّيقه بود .

و خداىِ سُبْحان درباره‌اش مى‌گويد :

وَإِذْ قَالَتِ الْمَلاَئِکةُ يَا مَرْيَمُ إِنَّ اللهَ اصْطَفَاک وَطَهَّرَک وَاصْطَفَاک عَلَى نِسَاءِ الْعَالَمِينَ * يَا مَرْيَمُ اقْنُتِي لِرَبِّک وَاسْجُدِي وَارْکعِي مَعَ الرَّاکعِينَ * ذلِک مِنْ أَنْبَاءِ الْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْک وَمَا کنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يُلْقُونَ أَقلاَمَهُمْ أَيُّهُمْ يَکفُلُ مَرْيَمَ وَمَا کنْتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يَخْتَصِمُونَ ؛[٢٤٦]

[٢٤٥] . سوره مائده (٥) آيه ٧٥ -

[٢٤٦] . سوره آل عمران (٣) آيه ٤٢ ـ ٤٤ -