صدیق و صدیقه کیانند؟ - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ١١٤
وَيَوْمَ حُنَيْن إِذْ أَعْجَبَتْکمْ کثْرَتُکمْO؛[١٩٨]
و روز (جنگ) حُنين ، آن گاه که زيادى آنان شما را به شگفتى واداشت .
گروهى از مسلمانان به همين سطحى نگرى گرفتار آمدند ، برخوردشان با امور ، برخوردى حسّى و مادّى بود ، و ظاهر چيزها را مىديدند ] و ملاک قرار مىدادند ] و به مقامات انبيا و اَوليا و صالحان و رفتارها و جايگاه معنوى شان ، تشکيک مىکردند با اين مُدّعا که اينان پس از پوسيدن و نابودى اجساد ، ارتباطشان با عالم دنيا امکان ندارد.
با پديدههای طبیعی که در حيات مادى دنيوى مىشناختند و در جاهليت با آن خو گرفته بودند ، هماهنگى داشت .
اگر اينان ، سخن خداى متعال را که : کمْ مِن فِئَة قَلِيلَة غَلَبَتْ فِئَةً کثِيرَةً بِإِذْنِ اللهِ وَاللهُ مَعَ الصَّابِرِينَ؛[١٩٩] (بسا گروه اندک ، که به خواست خدا ، بر گروه زيادى پيروز مىشوند ، و خدا با صابران است) به راستى درمىيافتند ، مقامات اين برگزيدگان خدا و منزلتى را که پروردگار عالميان به ايشان بخشيد و عنايت کرد ، مىشناختند ، دل به شک نمىشدند و سخنان ياوه و بيهوده نمىگفتند .
ابليس ـ با طغيانى که کرد ـ به پروردگار خطاب مىکند که او با جديّتِ تمام براى گمراه ساختن اولادِ آدم مىکوشد ، ليکن بر گروهى از آنان توانايى ندارد :
لاََحْتَنِکنَّ ذُرِّيَّتَهُ إِلاَّ قَلِيلاً؛[٢٠٠]
البته بر ذرّيه آدم لجام مىزنم و مُسَلط مىشوم مگر اندکى از آنان .
[١٩٨] . سوره توبه (٩) آيه ٢٥ -
[١٩٩] . سوره بقره (٢) آيه ٢٤٩ -
[٢٠٠] . سوره اسراء (١٧) آيه ٦٢ -