بنابراين ابوبکر ، در منطقِ عموى پيامبر «عبّاس» و داماد پيامبر «على» و دختر پيامبر «فاطمه» دروغ‌گو و گناه کار است و دروغ‌گو ، صادق و راست‌گو نيست ، چگونه مى‌تواند «صِدّيق» باشد ؟!

ابن شهر آشوب در مَناقِب مى‌نويسد :

متکلّمان مى‌گويند : از دلائل امامت على ١ اين سخن خداست : يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللهَ وَکونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ[٤٤٢] (اى کسانى که ايمان آورديد ، از خدا بترسيد و با راست گويان باشيد) ما على ١ را به اين صفت يافتيم ؛ زيرا خداى متعال مى‌فرمايد : وَالصَّابِرِينَ فِي الْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ وَحِينَ الْبَأْسِ أُولئِک الَّذِينَ صَدَقُوْا وَأُولئِک هُمُ الْمُتَّقُونَ ؛[٤٤٣] آنان که در شدائد و سختى‌ها و هنگامِ جنگ بُردبارند ، راست گويند ، اينان همان پرهيزکاران‌اند .

[٤٤١] . صحيح مسلم ٥ : ١٥٢ (کتاب الجهاد و السير ، باب حکم الفىء) ؛ و نگاه کنيد به ، صحيح بخارى ٤ : ٤٤ (باب فرض الخمس) ، و جلد ٥ : ٢٣ ـ ٢٤ (کتاب الجهاد والسير) ، تفسير ابن کثير ٤ : ٣٥٩ ، شرح نهج البلاغه ١٦ : ٢٢٢ ، تاريخ المدينه (ابن شبّه) ١ : ٢٠٤ -

[٤٤٢] . سوره توبه (٩) آيه ١١٩ -

[٤٤٣] . سوره بقره (٢) آيه ١٧٧ -