امامان دوازده گانه قائل‌اند ؛ نخستين آن‌ها صِدّيقِ اَکبَر است و آخرينشان مهدى مُنْتَظَر و اين ، معناى ديگرى است براى اين سخن پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم که فرمود :

خُلَفائي اثنا عَشَرَ کلُّهُم مِن قُرَيش ؛[٢٨٤]

خلفاى من دوازده نفرند ، همه شان از قريش‌اند .

محدود ساختن خلفاىِ پيامبر به دوازده نفر ، بر طول عمر امام دوازدهم رهنمون است . شيعه و بسيارى از بزرگان اهل سنّت به زنده و غائب بودن آن حضرت (از نظرها) در زمان حاضر ، معتقدند ـ او باقى و جداناپذير از قرآن است تا هر دو بر حوض درآيند .

امام على ١ در حالى که کميل بن زياد را مخاطب مى‌سازد ، درباره اهل بيتش چنين مى‌فرمايد :

آرى ، زمين از کسى که حُجّتِ خدا را به پا دارد تهى نمى‌ماند يا آشکار و مشهور و يا ترسان و پنهان و اين بدان سبب است که حجّت‌های خدا و نشانه‌های روشن او از ميان نرود .

آنان چند نفرند ؟ و کجايند ؟

به خدا سوگند ، تعدادشان اندک است و نزد خدا منزلتى بس بزرگ دارند ؛ خدا به آنان حجّت‌ها و بيّنه هايش را نگاه مى‌دارد تا آن‌ها را به همتايانشان بسپارند و در قلب‌های همانندانشان بکارند .

[٢٨٤] . در «صحيح مسلم ٦ : ٤ ، باب الناسُ تبعٌ لقريش» از جابر بن سَمُرَه روايت است که گفت ، شنيدم رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم مى‌فرمود : «لا يَزالُ الدين قائماً حتّى تَقوم الساعةُ ، ويکون عليهم اثنا عشر خليفة کلّهم مِن قريش» ؛ اين دين پيوسته تا روز قيامت پايدار مى‌ماند ، و بر مردم دوازده خليفه حکومت مى‌کند ، همه شان از قريش‌اند .