در این راستا ، قول مشهور نزد اهل سنت را ـ که تشریع اذان را بر اساسِ خواب می‌دانند ـ به چالش می‌کشد و این نگرش را به قرشیان باز می‌گرداند که در تحریف احکام شرعی ـ از جمله اذان ـ می‌کوشیدند .

سپس ثابت می‌شود که حیعله سوم در عهد پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم جزو اذان بود و ٢٦ نفر از صحابه و اهل بیت به آن اذان دادند .

در ادامه ، مقصود از «حَيَّ عَلَی خَیْرِ العَمَل» بیان می‌شود و اینکه بلال حبشی از اذان برای ابوبکر و عُمَر خودداری ورزید ، در حالی که برای حضرت فاطمه و امام حسن و امام حسین ٤ اذان داد .

عُمَر و پیروان مکتب خلفا سعی داشتند این حیعله را از اذان بردارند و به جای آن ، جمله «الصَّلاةُ خَیرٌ مِنَ النَّوم» (نماز از خواب بهتر است) را بگذارند . در مقابل نهضت‌های شیعی بر بانگ این حیعله در اذان پای می‌فشردند ، هر چند به بهای گزافی می‌انجامید و آنان را در رنج و سختی می‌افکند .

از این رو ، فصل پایانی کتاب ، به تاریخ عقایدی و سیاسی حیعله سوم ، می‌پردازد .

این کتاب ، بارها به چاپ رسید . نخستین بار مؤسسه امام علی علیه‌السلام آن را به