و گفته‌اند : مراد از «صادقان» ، کسانى‌اند که خدا در کتابش آورد و آن اين سخن است : مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُم مَّن قَضَى نَحْبَهُ[٢٣٤] ؛ يعنى حمزة بن عبدالمطّلب وجعفر بن أبي طالب وَمِنْهُم مَّن يَنتَظِرُ[٢٣٥] يعنى على بن ابى طالب .

کَلْبى از ابى صالح از ابن عباس روايت کرده که گفت : کونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ ؛ يعنى با على و اصحابش باشيد .

و جابر درباره اين سخن خدا که وَکونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ از امام باقر ١ روایت کرده است که گفت : با آل محمّد باشيد .

و گفته‌اند : با پيامبران و صدّيقان در بهشت

و گفته‌اند : «مَعَ» در اينجا به معناى «مِنْ» است . گويا امر کرد به : از صادقان بودن .

قرائت کسى که «مِنَ الصادقين» خوانده است ، اين معنا را تقويت مى‌کند .

هر دو معنا در اينجا نزديک به هم‌اند ؛ زيرا «مَعَ» براى مصاحبت است و «مِن» براى تبعيض ، زمانى که شخصى از صادقان باشد ، با آن‌هاست و از جمله ايشان به شمار مى‌رود .

[٢٣٤] . سوره احزاب (٣٣) آيه ٢٣ -

[٢٣٥] . ادامه آيه ٢٣ سوره احزاب .