دانستنِ اَسرار عالم غيب به انسان امکان مى‌دهد که امور را با ژرفايى بيشتر دريابد و بفهمد. حق اين است که ما حقيقت مقامِ پيامبر و فاطمه و امامان ٤ را درک نمى‌کنيم ؛ زيرا بُعد عالَم غيبى آنان از عالَم ما بسى بالاتر و برتر است ، و ابعادِ آن عالم و قابليّت‌ها و امکانات آن براى بسيارى از ما ناشناخته‌اند .

[٢٠١] . سوره ص (٣٨) آيه ٨٢ و٨٣ -

[٢٠٢] . «مُخْلَص» از «مُخْلِص» متمايز است :

مُخلِص کسى است که در عمل اخلاص مى‌ورزد و سعى دارد هر حرکت و رفتار و گفتارش تنها براى خدا باشد ، و ريا و نفاق و هر آنچه را خدا نمى‌پسندد در آن راه نيابد . از اين رو ، انسان با ايمانِ مُخلِص ، در مسير و نردبان اخلاص قرار دارد و از خطرها ايمن نمى‌باشد ؛ اخلاص مراتبى دارد و به ميزان اخلاص ، درجه شخصِ مُخلِص متفاوت مى‌شود .

ليکن مُخْلَص ـ که پيامبران بدان وصف شده‌اند و از ويژگى هاى ممتاز آن‌هاست ـ به معناى گزينش بنده از سوى خداست ، و بدان معناست که بنده ، همه مراحل اخلاص را سپرى سازد و به درجه مصونيّت از خطا دست يابد ، به گونه اى که زمام نفس خويش را در دست گيرد و هيچ انس و جن و شيطانى نتواند او را بفريبد.

به ديگر سخن ، مُخْلَص ، کسى است که از همه آزمون‌ها به توفيق الهى سربلند بيرون آيد و در فتنه‌ها نلغزد .

بارى ، اِخلاص يک وظيفه است که مؤمن مُخلِص بايد در پيش گيرد ؛ و «مُخْلَص» ، رُتبه و مقام و منزلتى بس متعالى است ـ که در پى مجاهدت‌ها و مراقبت هاى ويژه و تلاش علمى و عملى و صعود بر فراز ايمان ـ نصيب برخى از پيشتازانِ خداجوى مى‌گردد و آنان را بندگان برگزيده خدا مى‌سازد (م) .