ابوبکر گفت : خدا و رسول دُختِ پيمبر راست است تو معدنِ حکمتى و جايگاهِ هدايت و رحمت و رکن دين و عين حجّت ، سخن صواب تو را دور نمى‌افکنم و خطابت را انکار نمى‌کنم .[٢٣١]

و اين گونه زهرا ٢ ابوبکر را تکذيب کرد . در عين حال ، ابوبکر بر تکذيب زهرا ٢ جرأت نيافت ، بلکه به درستىِ سخن او تن داد .

و پيش از اين ، کلام عُمَر گذشت که به امام على ١ گفت : «ما نمى‌توانيم با تو احتجاج کنيم» .

در همان وقت ، ابوبکر به انصار در سَقِيفَه مى‌گويد : «ما اميريم و شما وزير» سپس به حرفش عمل نمى‌کند ، انصار را از همه مسئوليت‌ها کنار مى‌زند ، چه رسد به وزارت .

در همين وقت ، تصريحات کتاب و سنّت را مى‌بينيم بر اينکه منظور از الصَّادِقين (راست گويان) اميرالمؤمنين على١ است .

سراسر زندگى على ١ فرياد مى‌زند که او صدّيق اکبر است ، و اوست امام راست گويان .

شيخ طَبْرسىّ ، در مَجْمَعُ البَيان در تفسير آيه يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللهَ وَکونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ[٢٣٢] (اى کسانى که ايمان آورديد از خدا بترسيد و با صادقان باشيد) . مى‌گويد :

قرائت : در مُصْحَفِ عبدالله ، و قرائت ابن عبّاس آمده است «مِنَ الصادقين» و اين قرائت ، از امام صادق ١ روايت شده است .

[٢٣١] . احتجاج طبرسى ١ : ١٤٤ -

[٢٣٢] . سوره توبه (٩) آيه ١١٩ -