اينان در شريعت و تاريخ ، نقش داشتند و ديدگاه بسيارى از مسلمانان ـ در زمان کنونى ـ برگرفته از آن‌هاست . از اين رو ، چاره اى جز آگاهى بر سير و سلوک آنان نيست ، چه اين [ امر ] با حياتِ اجتماعى و سيره علمى و عملى امروزه ما ارتباط مى‌يابد.

از آنجا که چيزها با اَضدادشان شناخته مى‌شوند ، شناخت على ١ و فاطمه علیها السلام امکان ندارد مگر پس از شناخت معاويه و ابوبکر .

پیداست که حُکمِ نازل شده خدا بر زبانِ پيامبرش و «حق» يکى است و غير آن ، باطل مى‌باشد . اگر «عليٌّ مع الحق»[٥] (على با حق است) معاويه بر باطل است ؛ و اگر فاطمه زهرا ٢ در مدّعايش راست مى‌گويد ، ابوبکر دروغ گوست (سومى در اين ميان وجود ندارد) .

خداى متعال مى‌فرمايد :

فَمَاذَا بَعْدَ الْحَقِّ إِلَّا الضَّلاَلُ فَأَنَّى تُصْرَفُونَ ؛[٦]

بعد از حقّ جز گمراهى نيست ! شما را کجا می‌برند؟

و پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم فرمود :

سَتَفْرُقُ اُمّتي إلى نَيِّف وسبعين فرقةً ، فرقةٌ ناجية والباقي في النّار؛[٧]

اُمّتم هفتاد و چند فرقه خواهد شد ؛ يک فرقه نجات می‌یابند و باقى در آتش‌اند .

[٥] . خصال صدوق : ٤٩٦ ؛ کفاية الأثر : ٢٠ ؛ تاريخ دمشق ٤٢ : ٤٤٩ -

[٦] . سوره يونس (١٠) آيه ٣٢ -

[٧] . شرح الأخبار ٢ : ١٢٤ ؛ خصال صدوق : ٥٨٥ ؛ سنن ابن ماجه ٢ : ٣٩٩٣ ، حديث ١٣٢٢ ، در اين مأخذ آمده است که اسناد اين حديث صحيح است و رجال سند آن ثقه‌اند ؛ سنن ترمذى ٤ : ١٣٥ ، در اين مأخذ آمده است : اين حديث غريب است ؛ مستدرک حاکم ١ : ١٢٩ -