خلقت فاطمه درخشيد ، آسمان‌ها و زمين را روشن ساخت و ديدگان ملائکه را خيره کرد و فرشتگان براى خدا به سجده افتادند و گفتند : پروردگارا ، پروردگارا ، اين چه نورى است ؟

خدا به ايشان وحى کرد : اين نورى از نورِ من است که در آسمانم جايش دادم و از عظمتم او را آفريدم و از صُلبِ پيامبرى از پيامبرانم بيرونش آوردم ، و بر همه پيامبران برترى‌اش دادم .

از اين نور ، امامانى بیرون آیند که امر مرا به پا مى‌دارند و به سوى من رهنمايند ، آنان را خلفاى خود در زمين ـ پس از انقضاى وَحْيَم ـ قرار دادم .[٤٦٣]

کلَيْنى به إسنادش از محمّد بن مَروان ، روايت می‌کند که گفت ، شنيدم امام صادق ١ مى‌فرمود :

خدا ما را از نورِ عظمتِ خويش آفريد . آن گاه خلقتِ ما را از طينتى پنهان در زيرِ عرش شکل داد . هيچ کس مانند ما به اين صورت آفريده نشد .[٤٦٤]

و در مَعانىُ الأَخبار آمده است که رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم فرمود :

نورِ فاطمه ، پيش از آنکه زمين و آسمان پديد آيد ، آفريده شد . کسى پرسيد : اى پيامبر خدا ، پس او انسان نيست ؟ فرمود : فرشته اى است انسان .

پرسید : اى پيامبر خدا ، چگونه ؟

[٤٦٣] . الإمامة والتبصرة : ١٣٣ ؛ علل الشرايع ١ : ١٨٠ -

[٤٦٤] . اصول کافى ١ : ٣٨٩ ، حديث ٢ -