صدیق و صدیقه کیانند؟ - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ٢٢٥
به خدا سوگند ، من قصد بدى نداشتم ، ليکن براى خدا و رسولش خير خواهى کردم .
و مانند اين موارد اگر خواستيد از خود عایشه بپرسيد که چه چيزى او را به کينه توزى بر من واداشت تا آنجا که با بيعت شکنان خروج کرد ، و خونِ شيعه مرا ريخت ، و ميان مسلمانان براى سرکشى و جدايى و نفرت از من ، دشمنى با مرا (بدون هيچ علت خدايى و دينى) آشکار کرد ؛ و خدا يارى دهنده است .
آن قوم گفتند : اى اميرالمؤمنين ، سخن همين است که فرمودى ؛ وَاللهِ غم و دل تنگى مان را زدودى ، و البته ما شهادت مىدهيم که تو اَوْلى به خدا و پيامبرش هستى از کسانى که با تو دشمنى ورزيدند .
آن گاه حَجّاج بن عَمْرو انصارى برخاست و آن حضرت را در ضمن اَبياتى ستود .[٤٤٥]
افزون بر اين ، اگر خواننده در خطبه حضرت زهرا ٢ نيک بينديشد ، درمى يابد که آن حضرت به مردم يادآور شد که «خدا پدرش محمّد را ، آن گاه که خلايق در عالم ذرّ نهان بودند ، انتخاب کرد و پيش از آنکه او را سوى خلائق بفرستد برگزيد» .
معناىِ سخنِ فاطمه علیها السلام اين است که پیامبر صلیاللهعلیهوآلهوسلم نزد خدا در اَزَل ـ و پيش از آنکه خدا خلق را بيافريند ـ برگزيد .
[٤٤٥] . الجمل (مفيد) : ٢٢٠ ؛ و در آن به جاى «حجّاج بن عمرو» ، آمده است : «حجّاج بن عزمة» .