صدیق و صدیقه کیانند؟ - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ١١٧
مىپرسيم : آيا شهادت و گواهى پيامبر و نگريستن او بر اعمال ، ويژه عصرِ صحابه و معاصران پيامبر اکرم ٠ بود يا اينکه شامل هر زمان و مکان و همه نسلها مىشود ؟
از ديگر سو ، معناى اين سخن خداى متعال چيست که مىفرمايد :
وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاءُوک فَاسْتَغْفَرَوا اللهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللهَ تَوَّاباً رَحِيماً؛[٢٠٦]
(اى پيامبر) اگر آنان هنگامى که بر خود ستم کردند نزد تو آيند ، و از خدا آمرزش بخواهند ، و پيامبر برايشان آمرزش بطلبد ، خدا را بس توبه پذير و مهربان خواهند يافت .
آيا اين سخن ، تنها ويژه عصرِ رسالت است يا اينکه ديگر زمانها را نيز دربر مىگيرد ؟ اگر اين آيه به عصر رسالت اختصاص يابد ، آيا اين ستم در حقِ نسلهای آينده نيست ؟
معناى شهادت و گواهى پيامبر در آيه پيشين چيست ؟ چگونه ـ بر اساس معيارهاى مادّى ـ مىتوان شهادت پيامبر را بر مردم تصوّر کرد ؛ با اينکه درگذشته است و آنان در ظاهر مُردهاند ؟!
همه اينها غيبِ الهى است که بايد به آن ايمان آورد ، هرچند تفصيل حقيقت و کيفيت آن را ندانيم ؛ زيرا ايمان به غيب ، طبق اين سخن خداى متعال الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ (آنان که به غيب ايمان مىآورند) بر مسلمان واجب است .
[٢٠٦] . سوره نساء (٤) آيه ٦٤ -