صورت پيامبر چنان بر افروخته شد که آن گونه او را نديده بودم مگر هنگام نزول وحى يا هنگام رعد و برق تا اينکه درمى‌يافت رحمت است يا عذاب ![٦٨] فرمود : اين سخن را مگوى ! او هنگامى مرا تصديق کرد که مردم تکذيبم کردند .[٦٩]

در تفسير اين سخن خداى متعال که : وَالَّذِي جاءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهِ[٧٠] (و کسى که صدق را آورد و آن را تصديق کرد) .

از صحابه و تابعان روايت است که : مقصود از وَالَّذِي جاءَ بِالصِّدْقِ ـ کسى که صدق را آورد ـ رسولِ خداست ، و کسى که صَدَّقَ بِهِ (او را تصديق کرد) على بن ابى طالب مى‌باشد.[٧١]

درباره اين سخن خداى متعال که فرمود : فَمَن أَظْلَمُ مِمَّنْ کذَّبَ عَلَى اللهِ وَکذَّبَ بِالصِّدْقِ إذْ جاءَهُ؛[٧٢] پس کيست ستمکارتر از آن که بر خدا دروغ بست و صدق

[٦٨] . مسند احمد ٦ : ١٥٠ و١٥٤ ؛ البداية والنهایة ٣ : ١٥٨ -

[٦٩] . المعجم الکبير ١٢ : ٣٢ ؛ الإفصاح (مفيد) : ٢١٧ ؛ التعجب (کراجکى) : ٣٧ -

[٧٠] . سوره زمر (٣٩) آيه ٣٣ -

[٧١] . اين معنا از ابن عبّاس روايت شده است ؛ بنگريد به ، شواهد التنزيل ٢ : ١٨٠ ، آيه ١٤٠ ، حديث ٨١٣ و٨١٤ ؛ و از ابو هريره ، چنان که در الدر المنثور ٥ : ٣٢٨ ، آمده است ؛ و از ابوالطفيل ، چنان که در شواهد التنزيل ٢ : ١٨١ ، آيه ١٤٠ ، حديث ٨١٥ ، مذکور است ؛ و از ابوالأسود ، چنان که در البحر المحيط ٧ : ٤١١ ، آمده است ؛ و از مجاهد در مآخذ ذيل :

البحر المحيط ٧ : ٤١١ ؛ تفسير قرطبى ١٥ : ٢٥٦ ؛ شواهد التنزيل ٢ : ١٨٠ ، آيه ١٤٠ ، حديث ٨١٠ ـ ٨١٢ ؛ مناقب الإمام على (ابن مغازلى) : ٢٦٩ ، حديث ٣١٧ ؛ ترجمه امام اميرالمؤمنين از تاريخ دمشق ٤٢ : ٣٥٩ ـ ٣٦٠ -

[٧٢] . سوره زمر (٣٩) آيه ٣٢ -