خداىِ متعال به عمران وحى کرد که : به تو پسرى بخشيدم ، مريم را به او داد و به مريم عيسى را بخشيد ؛ عيسى از مريم است و مريم از عيسى ، و مريم و عيسى يک چيزند .

من از پدرم هستم و پدرم از من ، و ما يک چيزيم .[٢٤٩]

شيعه و سنّى روايت کرده‌اند که :

على ١ شب را گرسنه به صبح رساند ، هنگام صبح از فاطمه طعامى خواست . فاطمه گفت : سوگند به آن که پدرم را به نبوّت و تو را به وصيّت گرامى داشت ، نزدم چيزى نيست که بَشَرى آن را خوراک خود سازد ، و دو روز است چيزى نيست که تو را از آ ن بخورانم مگر به چيزى که با ايثار بر خود و حسن و حسين برايت کنار گذاشته‌ام .

على ١ فرمود : آيا بر دو کودک ؟ چرا باخبرم نکردى تا برايتان چيزى بياورم ؟

فاطمه فرمود : اى ابوالحسن ، از خدايم شرم دارم که به چيزى وادارمت که بر آن توانايى ندارى !

[٢٤٩] . بحار الأنوار ٢٥ : ١ ، به نقل از معانى الأخبار : ٦٥ -