ابوبکر با اين ادعا ، الغاى قانون ارث را در حق انبيا ، به پیامبر نسبت داد . اين مطلب برخلافِ چیزی است که درباره پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم ثابت است؛ اينکه او ـ مانند ديگر مردم ـ بايد فرائض و تکاليف را انجام می‌داد ، و تعاليم آسمانى درباره او مانند ديگر انسان‌ها جارى بود ، و ثابت نشده است که از مختصّات آن حضرت ارث نگذاشتن باشد.

از اين رو ، حضرت زهرا ٢ ابوبکر را دروغ گو شمرد .

نمونه سوم

نمونه سوم ، تکذيب على ١ از سوى ابوبکر (و در نقل ديگر از طرف عُمَر) مى‌باشد .

پس از آنکه آن حضرت را در صورتِ بيعت نکردن با ابوبکر به قتل تهديد کردند ، على ١ فرمود : «در اين صورت بنده خدا و برادرِ رسول او را مى‌کشيد !» ، عمر گفت : «بنده خدا آرى ؛ و اما برادرِ رسولش را ، نه».[١١٣]

چگونه وى اُخُوّت على ١ را با پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم انکار کرد ؟! با اينکه اين کار دوبار صورت گرفت : اول در مکه ـ پيش از هجرت ـ ميان مهاجران به خصوص ؛ و دوم بار در مدينه ، پس از ماه پنجم هجرت ، آنجا که پيامبر ميان مهاجران و انصار عقدِ اُخوّت بست.

در هر دو جا ، پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم براىِ خويش على را برگزيد ، و او را از ميان آنان به عنوان برادرِ برگرفت ، و به على ١ فرمود : تو در دنيا و آخرت برادرِ منى».[١١٤]

[١١٣] . الإمامة والسياسه ١ : ٢٠٠ ، تحقيق زينى ؛ احتجاج طبرسى ١ : ١٠٩ -

[١١٤] . سنن ترمذى ٥ : ٣٠٠ ، حديث ٣٨٠٤ ؛ در اين مأخذ آمده است : اين حديث ، حديثى حسن و غريب است ؛ مستدرک حاکم ٣ : ١٤ -