و اگر فَدَک پيش کش و هديّه باشد ـ چنان که از سخن ابوبکر که شهود طلبيد اين معنا به دست مى‌آيد ـ با ادّعاى ابوبکر سازگار نمى‌افتد که از پيامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم روايت کرد که فرمود : «نحن معاشرَ الأنبياء لا نُورّث» .

زيرا از ملک پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم بيرون شد و در تصرّف زهرا ٢ درآمد .

و اگر اين سخن درست باشد که انبيا ارث برجاى نمى‌گذارند ، چگونه زنانِ پيامبر ارث مى‌برند ، ولى دخترش ارث نمى‌برد ؟

و اگر خانه پيامبر و فدک ـ و غير اين دو ـ نِحْله و هديه است ، چرا ابوبکر از عایشه و هم قطاران او ، صرفِ ادعا را بدونِ شاهد مى‌پذيرد و از زهرا ـ که به نصّ آيه تطهير پاک و مُطَهَّر است ـ با اينکه شهود آوَرْد ، ادعايش را قبول نمى‌کند ؟

چگونه ابوبکر وصيّت مى‌کند که او را نزد پيامبر به خاک بسپارند با اطمينان او به صدور اين خبر از پيامبر که : «نحن معاشرَ الأنبياء لا نُوَرِّث» ؛ ما گروه پيامبر ارث برجاى نمى‌گذاريم ؟

[١٤١] . احتجاج طبرسى ١ : ١١٩ ـ ١٢٣ ؛ تفسير قمى ٢ : ١٥٥ (به نقل از عثمان بن عيسى وحماد بن عثمان ، از ابى عبدالله ١) .