و بار چهارم فرمود : برادرم على را صدا بزنيد ! على را فراخواندند فرمود : نزديکم بيا ! على نزديک شد و پيامبر را به خود تکيه داد . پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم همچنان بر على ١ تکيه داشت و با او سخن مى‌گفت که جانِ پاکش جدا شد .[١٢٣]

[١٢١] . المعجم الکبير ١٢ : ٣٢١ (و به نقل از آن در مجمع الزوائد ٩ : ١٢١ ، و کنز العمّال ١١ : ٦١١ ، حديث ٣٢٩٥٥) ؛ در اين مأخذ آمده است : «فَمَن أَحَبَّک في حياة منّي فقد قَضَى نَحْبَه ؛ وَمَن أَحَبَّک بعدي ولم يَرَک خَتَمَ اللهُ له بالأمن ، وأَمِنَه يومَ الفَزَع الأکبر ؛ ومَن مات وهو يُبْغِضُک يا علي مات ميتةً جاهليّةً ، يُحاسِبُه الله بما عَمِلَ في الإسلام» ؛ (اى على) هرکه تو را در حيات من دوست بدارد عهدش را به پايان رسانده است ، و هرکه بعد از من تو را نبيند و دوست بدارد خدا (پايان کار او را) به اَمن (و سلامَت) خاتمه دهد ، و در روز فزعِ بزرگ [ قيامت ] او را ايمنى بخشد ؛ و يا على ، هرکه بميرد در هر حالى که بُغض و کينه تو را (در دل) دارد ، به مرگِ جاهليّت مرده است ، خدا او را به آنچه در اسلام انجام داده حساب رسى مى‌کند .

[١٢٢] . کنز العمّال ٥ : ٢٩١ ، حديث ١٢٩١٤ ؛ و جلد ١١ : ٦٠٩ ، حديث ٣٢٩٤٧ (به نقل از شيرازى در القاب ، و ابن نجار از ابن عمر) ، و بنگريد به ، مسند احمد ٥ : ٢٠٤ ، و مستدرک حاکم ٣ : ٢١٧ ؛ المعجم الکبير ١ : ١٦٠ ، حديث ٣٧٨ -

[١٢٣] . طبقات ابن سعد ٢ : ٢٦٣ -