اگر در استدلال صدّيق اکبر ، على ١ و صدّيقه کبرا ، فاطمه زهرا ٢ و عبّاس ، عموىِ پيامبر نيک بينديشيم ، مى‌بينيم که بر خطاىِ ابوبکر و سستىِ ادعاىِ او ، بر شيوه الزام او به آنچه قبول داشت ، استدلال مى‌کنند ؛ چراکه او مردم را از نقلِ حديث پيامبر بازداشت با اين شعار که : بين ما و شما ، کتاب خدا هست![١١٠]

يعنى آنان بر خطاى ابوبکر به عمومات قرآن درباره ارث و وصيّت دليل آوردند؛ اما وى به نقلِ حديث از پيامبر (که از آن نهی کرد) روی آورد ؛ زيرا در مقابلِ آيات قرآن به حديثْ استدلال نمود.

اين تناقض گويى ابوبکر ، نيازمند تأمّل است .

[١٠٧] . تفسير فخر رازى ٢١ : ١٥٦ -

[١٠٨] . تفسير کشّاف ٤ : ٩٣ -

[١٠٩] . تفسير بغوى ٣ : ١٨٩ -

[١١٠] . تذکرة الحفّاظ ١ : ٣ ؛ توجيه النظر (جزائرى) ١ : ٦٠ -