يُوصِيکمُ اللهُ فِي أَوْلادِکمْ لِلذَّکرِ مِثْلُ حَظِّ الأُنْثَيَيْنِ ،[١٠١] خدا درباره فرزندانتان به شما سفارش مى‌کند : براى پسر مثل سهم دو دختر است .

و مى‌گويد :

إنْ تَرَک خَيْراً الْوَصِيَّةُ لِلْوالِدَيْنِ وَالاَْقْرَبِينَ بِالْمَعْرُوفِ حَقّاً عَلَى الْمُتَّقِينَ؛[١٠٢] (لازم است بر آن که نشانه‌های مرگش فرا رسد) اگر مالى برجاى مى‌نهد ، به نيکى براى پدر و مادر و خويشاوندان خود وصيّت کند . اين کار حقى است بر پرهيزگاران .

شما گمان مى‌کنيد که هيچ بهره و نصيبى براى من نيست ، و هيچ ارثى از پدرم به من نمى‌رسد ، و رابطه خويشاوندى ميان ما نيست !

آيا خدا شما را به آيه‌اى ويژه گردانيد که پدرم را از آن خارج ساخت ؟ يا اينکه مى‌گوييد : اهل دو آيين از هم ارث نمى‌برند ؟ آيا من و پدرم از يک دين نيستيم ؟

[١٠٠] . سوره انفال (٨) آيه ٧٥ -

[١٠١] . سوره نساء (٤) آيه ١١ -

[١٠٢] . سوره بقره (٢) آيه ١٨٠ -