چون رسول خدا بر او وارد شد و پرده را کنار زد و دست سوى او بُرد ، اسما گفت : «اَعوذُ بالله منک» ! پيامبر صورتش را با آستينش پوشاند و پرده را انداخت ، و سه بار گفت : به خدا پناه آوردى ! آن گاه او را به خانواده‌اش رساند .[٧٩]

آيا چنين رفتارهايى از عايشه در بردارنده کارهاى به دور از حريم صادقان نيست ؟ چه در آن جدايى انداختن ميانِ مرد و همسرش مى‌باشد .

چگونه مسلمان مى‌پذيرد که عایشه «صدّيقه» است ، در حالى که مى‌داند سوره تحريم ، در شأن او نازل شد و او همان کسى است که پيامبر را واداشت حلال را بر خود حرام کند ؟!

چگونه زنى مانند عایشه «صدّيقه» است که با حَفْصَه عليه پيامبر همدست شدند تا اينکه خداى سبحان درباره شان نازل کرد :

وَإِذْ أَسَرَّ النَّبِيُّ إِلَى بَعْضِ أَزْوَاجِهِ حَدِيثاً فَلَمَّا نَبَّأَتْ بِهِ وَأَظْهَرَهُ اللهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهُ وَأَعْرَضَ عَن بَعْض فَلَمَّا نَبَّأَهَا بِهِ قَالَتْ مَنْ أَنبَأَک هذَا قَالَ نَبَّأَنِيَ الْعَلِيمُ الْخَبِيرُ * إِن تَتُوبَا إِلَى اللهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُکمَا وَإِن تَظَاهَرَا عَلَيْهِ فَإِنَّ الله هُوَ مَوْلاَهُ وَجِبْرِيلُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمَلاَئِکةُ بَعْدَ ذلِک ظَهِيرٌ ؛[٨٠]

و چون پيامبر با يکى از همسرانش سخنى نهانى گفت ، و همين که وى آن را گزارش داد و خدا پيامبر را بر آن مطلع گردانيد بخشى از آن را اظهار کرد و از بخشى صرف نظر نمود .

[٧٩] . الإستيعاب ٤ : ١٧٨٥ ، رقم شماره ٣٢٣٢ ؛ الإصابه ٨ : ٢٠ ، رقم شماره ١٠٨١٥ ؛ مستدرک حاکم ٤ : ٣٦ ؛ الطبقات ٨ : ١٤٥ ؛ المحبر : ٩٥ ؛ المنتخب من ذيل المذيل : ١٠٦ -

[٨٠] . سوره تحريم (٦٦) آيه ٣ و٤ -