گفتند : اين قصه ، دليلِ درک بالاىِ خديجه است ؛ زيرا او نگفت «وعليه السلام» ـ چنان که براى بعض از صحابه اين جريان رخ داد ـ خديجه با بينش درست دريافت که بر خدا ، آن گونه که بر مخلوقان سلام گویند ، سلام نمى‌شود .[٤١]

دکتر سليمان بن سالم بن رجاء سيحمى ـ عضو هيئت علمى دانشگاه اسلامى مدينه ـ پس از آنکه سلام خدا را بر خديجه مى‌آورد ، مى‌گويد :

در اين سخن دو منقبت بزرگ براى اُمّ المؤمنين خديجه ـ رضى الله عنها ـ مى‌باشد :

١ - ارسال سلام پروردگار بزرگ بر خديجه توسط جبرئيل و ابلاغ پيامبر آن را ، که اين ويژگى را براى زنى جز او سراغ نداريم .

٢ - بشارت به خانه اى از «قَصَب» در بهشت که در آن نه هياهويى است و نه رنجى .

سُهيلى مى‌گويد : براى واژه «بيت» [٤٢] (خانه) معناى لطيفى هست ؛

[٤١] . فتح البارى ٧ : ١٠٥ -

[٤٢] . بیت ـ در لغت در چند معنا به کار می‌رود. در «تاج العروس ٣ : ٢١» می‌خوانیم: بیت (جمع: بیوت و جمع الجمع آن بیوتات) به معنای «شَرَف» است . بیت ـ در میان عرب ـ شَرَف قبیله را دربرداشت؛ مانند «آل حِصْن فَزاری‌ها» ، «آل جَدَّین شیبانی‌ها» ، «آل عبد المَدان حارثی‌ها». ابن کَلْبی ، این بیت‌ها را برترین بیوت عرب می‌پندارد

بیت به معنای «شریف» نیز می‌آید. فلانی بیت قوم خویش است ، یعنی بزرگ قوم خود است

در معنای مجازی ، بیت به معنای ازدواج آمده است. «باتَ فلانٌ» یعنی فلانی ازدواج کرد

یقال: بَنَی فلان علی امرأته بَیْتاً: إذا أَعْرَس بها وأَدْخَلَها بَیْتاً مَضروباً ؛ وقتی شخص با زنش عروسی کند و او را در خانه‌ای درآورد و فرش و وسایل و دیگر چیزها را به آن خانه نقل دهد ، گویند: فلانی برای زنش بیتی ساخت.

زن مُبَیَّتة ، یعنی زن که به بیت و شوهر دست یافت.

بیت به معنای قصر نیز می‌آید (م).