و اين سلام از پروردگار بزرگ ، اعلامِ برترى خديجه بر ديگر زنان پيامبر و اِشاره به مرتبه بلند اوست ؛ زيرا ابلاغ سلام جز براى معصوم يا براى کسى که در مرتبه عصمت است ـ مانند سلمان و ابوذر و عمّار ـ نمى‌آيد .

اين سلام را براى ديگران حکايت کرده‌اند ، ليکن تحقيق و بحث در سيره شان نادرستى اين نقل‌ها را اثبات مى‌کند .

ابن حجر عَسْقَلانى در فتح البارى ـ هنگام شرح اين عبارت ـ مى‌گويد :

[٤٠] . تاريخ دمشق ٧ : ١١٨ ، و به نقل از آن در البداية والنهاية ٢ : ٦٢ -

اين خبر در کتاب هاى (شيعه و سنى) ، به سندها و شکل‌های گوناگون روايت شده است :

بخارى آن را به نقل از ابو هريره در «صحيح بخارى ٤ : ٢٣١» ، کتاب بدء الخلق ، باب تزويج النبيّ ٠ خديجه رضی الله عنها آورده و در آن اشاره اى کوتاه است .

در «سيره ابن هشام ١ : ١٥٩» ، از عبدالله بن جعفر بن ابى طالب نقل شده است ، و در آن آمده است : «الله السلام ، ومنه السلام ، وعلى جبرائيل السلام» .

دولابى آن را در «الذرية الطاهره : ٣٦» ، می‌آورد ، و حاکم در «مستدرک حاکم ٣ : ١٨٦» به نقل از انس ، آن را روايت مى‌کند و در آن آمده است : «إنّ الله هو السلام ، وعليک السلام ، ورحمة الله وبرکاته» ، و مى‌گويد : اين حديث بر اساسِ شرط مسلم صحيح است و بخارى و مسلم آن را روايت نکرده‌اند .

در «المعجم الکبير ٢٣ : ١٥» ، و«السنن الکبرى (نسائى) ٥ : ٩٤ ، حديث ٨٣٥٩» (و به نقل از آن در الإصابة ٨ : ١٠٢) اين حديث از انس روايت است و در آن می‌خوانیم : «إنّ الله هو السلام ، وعلى جبرائيل السلام ، وعليک السلام» .

و در «تفسير عيّاشى ٢ : ٢٧٩ ، حديث ١٢» (و به نقل از آن در بحار الأنوار ١٦ : ٧) اين حديث از ابو سعيد خُدرى روايت شده است .