به او تهمت سحر و « کذْب مُستَجدّ » ـ به پندار آنان ـ زدند ؛ زيرا حقيقتِ اعجاز را درک نمى‌کردند و پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم را مجنون مى‌ناميدند ؛ چرا که از سنگینی وحی [ حالت غش مانندی را ] بر او مى‌ديدند .

بسى روشن است که عرب ، پيش از اسلام ، راستى و امانت و وفاى وى را مى‌دانستند .

پس «صادق» و «صِدّيق» ـ پيش از هر چيزى ـ لقب رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم و انبيا و پيامبران پيش از او ـ مانند ابراهيم و ادريس و اسماعيل و موسى و عيسى ـ است؛ زيرا خداى متعال درباره رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم مى‌فرمايد :

وَالَّذِي جاءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهِ ؛[٣٠]

و آن که «صدق» را آورد و آن را تصديق کرد .

و درباره ابراهيم مى‌فرمايد :

وَاذْکر فِي الْکتَابِ إبْراهيمَ إِنَّهُ کانَ صِدِّيقاً نَبِيّاً ؛[٣١]

و در کتاب ابراهيم را ياد کن که او پيامبرى «صدّيق» بود .

و نيز درباره او مى‌فرمايد :

وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَکلاًّ جَعَلْنَا نَبِيّاً وَوَهَبْنَا لَهُمْ مِن رَحْمَتِنَا وَجَعَلْنَا لَهُمْ لِسَانَ صِدْق عَلِيّاً ؛[٣٢]

و [ به ابراهيم ] اسحاق و يعقوب را بخشيديم و همه آن‌ها را پيامبر قرار

[٣٠] . سوره زمر (٣٩) آيه ٣٣ -

[٣١] . سوره مريم (١٩) آيه ٤١ -

[٣٢] . سوره مريم (١٩) آيه ٤٩ و٥٠ -