با اين اندرزِ علمى متين ، حضرت فاطمه علیها السلام قومش را توبيخ کرد ، و آنان را از افتادن در فتنه و واپس گرايى برحذر داشت ؛ زيرا شيطان رانده شده سرش را از مخفى گاهش برمى‌آورد آنان را صدا مى‌زند و براى دعوتش پاسخ‌گو مى‌يابد .

اين شيطان ، همان است که آفريدگار بزرگ درباره‌اش فرمود :

وَقَالَ الشَّيْطَانُ لَمَّا قُضِيَ الأَمْرُ إِنَّ اللهَ وَعَدَکمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَوَعَدتُّکمْ فَأَخْلَفْتُکمْ وَمَا کانَ لِيَ عَلَيْکم مِن سُلْطَان إِلاَّ أَن دَعَوْتُکمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِي فَلاَ تَلُومُونِي وَلُومُوا أَنفُسَکم ؛[٥٠٠]

چون امر به انجام رسد ، شيطان مى‌گويد : همانا خدا به شما وعده حق داد و من هم وعده دادم و خُلف وعده کردم . بر شما سلطه نداشتم جز اينکه دعوتتان کردم و اجابتم کرديد ! مرا نکوهید ، خودتان را سرزنش کنيد .

عُمَر در آغاز خلافت گفت : «چون از اختلاف ترسيدم ، به ابوبکر گفتم : دستت را بده تا با تو بيعت کنم»[٥٠١] اين سخن ، روی ديگر کلام آن منافقى است که در غزوه تبوک و جنگ با روميان ، از پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم عذر خواست به اين بهانه که او

[٤٩٩] . دلائل الإمامة : ١١٥ ؛ بحار الأنوار ٢٩ : ٢٩ ـ ٣٠ (متن خطبه از اين مأخذ است) .

[٥٠٠] . سوره ابراهيم (١٤) آيه ٢٢ -

[٥٠١] . شرح نهج البلاغه ٢ : ٢٤ ـ ٢٥ -