عمر به ابوبکر گفت : بيا با هم نزد فاطمه رويم ، ما او را به خشم آورديم . هر دو با هم رهسپار شدند و از فاطمه اجازه خواستند ، فاطمه به آن دو اجازه نداد ، نزد على آمدند و با او سخن گفتند ، على آن دو را نزد فاطمه بُرد . چون نزد فاطمه نشستند صورتش را به سوى ديوار برگردانيد ، بر او سلام کردند پاسخشان را نداد .

ابوبکر به سخن آمد و گفت : اى حبيبه رسول خدا ، والله ، نزد من قرابت رسول خدا از خويشاوندم محبوب‌تر است ! تو را از عایشه ـ دخترم ـ بيشتر دوست دارم ! دلم می‌خواست روزى که پدرت درگذشت ، مرده بودم و بعد از او زنده نمى‌ماندم ! با اينکه تو را مى‌شناسم و به فضل و شرفت آگاهم ، آیا نظرت اين است که من تو را از حقّت و ميراثت از رسول خدا باز داشتم ؟!

[٤٨٢] . صحيح بخارى ٥ : ٨٣ (کتاب مغازى ، باب غزوه خيبر) ؛ صحيح مسلم ٥ : ١٥٤ -