امام على ١ براى حَارث هَمْدانىّ بیان داشت که آن حضرت پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم را تصديق کرد در حالى که آدم ميان روح و جسد بود ، با اين سخن که فرمود :

من بنده خدا و برادر رسول اويم و نخستين کسى که او را تصديق کرد ؛ آن گاه که آدم بين روح و جسد بود او را تصديق کردم ، و در امّت اسلام ـ به حق و راستى ـ اوّل تصديق کننده اویم .[٤٤٨]

نیز فرمود : هنگامى که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم از شير گرفته شد ، خدا بزرگ‌ترين فرشته از فرشتگانش را همدم او ساخت تا او را به برترین فضایل انسانی رهنمون سازد و من مانند بچه شترى که در پىِ مادر مى‌رود او را می‌پیرویدم .[٤٤٩]

[٤٤٦] . مناقب ابن شهر آشوب ١ : ١٨٣ ؛ عوالى اللئالى ٢ : ١٢١ ؛ ينابيع المودّة ١ : ٤٦ ؛ و در «طبقات ابن سعد ١ : ١٤٨» ، آمده است : «بين الروح والطين من آدم» ؛ و در «سیره ابن کثير ١ : ٣١٧» ، آمده است : «وآدم منجدل في الطين» ؛ و نگاه کنيد به ، مسند احمد ٤ : ٦٦ ، مستدرک حاکم ٢ : ٦٠٩ ؛ مصنّف ابن ابى شيبه ٨ : ٤٣٨ ؛ المعجم الکبير ١٢ : ٧٣ ؛ احتجاج طبرسى ٢ : ٢٤٨ ؛ فضائل ابن شاذان : ٢٤ ؛ اُسُد الغابه ٣ : ١٣٢ ، و ديگر منابع که در آن‌ها آمده است : «وآدم بين الروح والجسد» .

[٤٤٧] . شيخ شيراز ، سعدى اين حديث را ، در ديباچه کتاب بوستان ، به شعر باز گفته است :

بلند آسمان پيش قَدرت خَجِل تو مخلوق و آدم هنوز آب و گل (م).

[٤٤٨] . امالى مفيد : ٦ ، مجلس اول ، حديث ٣ ؛ امالى طوسى : ٦٢٦ ، حديث ١٢٩٢ ؛ کشف الغُمّه ١ : ٤١٢ ؛ بحار الأنوار ٣٩ : ٣٩ -

[٤٤٩] . نهج البلاغه ٢ : ١٥٧ ، ضمن خطبه ١٩٢ -