١ - امام عَلىّ ١ نخستين کسى است که اسلام آورد و نماز گُزارد در اين مسئله ، بزرگان ، کتاب‌ها و رسائل زيادى نگاشته‌اند. تفصيل سخن در اين زمينه ، ما را از اصل موضوع خارج مى‌سازد .[٣٩٨]

٢ - اميرالمؤمنين ١ در راه خدا و پيامبر جان فدا بود به گونه اى که در مقابل دين ، مزيّتى براى پدران و پسران و برادران و عموها نمى‌شناخت .

اين ويژگى را ما در ابوبکر نمى‌يابيم. اندکى بعد ، بخشى از سيره او را خواهيم آورد.

٣ - على ١ گوش به فرمان رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم بود .

اين صفت بر ابوبکر راست نمی‌آید. در اين راستا همين بس که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم او را به کشتنِ زاهد نمايى وا داشت . ابوبکر بر آن مرد درآمد ، ديد نماز مى‌گزارد ، با خود گفت : «براى نماز حُرمتى است و حقى»[٣٩٩] آن زاهد نما را واگذاشت و امر رسول خدا را به جا نیاورد .[٤٠٠]

٤ - امام على ١ بر دين استوار ماند و به پيشينيان بازنگشت . خطبه زهرا ٢ آشکارا بازگشت قوم را بر اَعقابِ آن‌ها مى‌نماياند .

در حديثِ حوض[٤٠١] و آيه انقلاب[٤٠٢] نکاتى وجود دارد که اين سير قهقرايى را تأکيد و اثبات مى‌کند .

[٣٩٨] . براى آگاهى بيشتر ، نگاه کنيد به ، الغدير (علاّمه امينى) ٣ : ٢٢١ ـ ٢٤١ -

[٣٩٩] . يعنى نماز حقِ حرمت دارد (م) .

[٤٠٠] . مسند ابو يعلى ٦ : ٣٤١ ، حديث ٣٦٦٨ ؛ حُلية الأولياء ٣ : ٢٢٧ ؛ مسند احمد ٣ : ١٥ ؛ البداية والنهاية ٧ : ٣٣٠ -

[٤٠١] . براى آگاهى به اين حديث ، نگاه کنيد به ، صحيح بخارى ٥ : ١٩١ ، و جلد ٧ : ١٩٥ ؛ صحيح مسلم ٧ : ٧١ -

[٤٠٢] . سوره آل عمران (٣) آيه ١٤٤ -