به جانم سوگند که اگر رفتار ما همانند شما بود ، نه ستون دين برجا بود و نه درختِ ايمان شاداب و خوش نما ؛ سوگند به خدا ، که از اين پس خون خواهيد خورد و پشيمانى خواهيد بُرد» .[٣٩٠]

و از آن حضرت روايت است که فرمود :

پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم مرا فرا خواند و فرمود : قريش ، چنين و چنان ، در قتل من انديشيده‌اند ! تو بر بسترم بخواب تا من از مکه بيرون روم ؛ زیرا خداى متعال مرا به اين کار فرمان داد .

به او گفتم : با جان و دل پذيرايم . بر بستر او خوابيدم . رسول خدا در را گشود ـ در حالى که آنان همه نشسته بودند و سپيده دم را انتظار مى‌کشيدند ـ و بر آنان درآمد ، در حالى که مى‌خواند :

وَجَعَلْنَا مِن بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدّاً وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدّاً فَأَغْشَيْنَاهُمْ فَهُمْ لاَ يُبْصِرُونَ ؛[٣٩١]

و پيش رو و پشت سر آن‌ها را مانعى قرار داديم ، بر چشمانشان پرده افکنديم ؛ از اين رو آنان نمى‌ديدند .

به اين ترتيب ، پيامبر از ميان آن‌ها گذشت و آنان او را نديدند .[٣٩٢]

و على ١ فرمايد :

«از ياران ـ محمّد ٠ آنان که گنجور اَسرارند و کتاب و سنّت را امانتدار ،

[٣٩٠] . نهج البلاغه (ترجمه دکتر سيّد جعفر شهيدى) : ٤٦ ، خطبه ٥٦ ؛ [ نيز بنگريد به ] ارشاد مفيد ١ : ٢٦٨ ، کتاب سليم بن قيس : ٢٤٧ ، شرح نهج البلاغه ٤ : ٣٣ -

[٣٩١] . سوره يس (٣٦) ، آيه ٩ -

[٣٩٢] . الخرائج والجرائح ١ : ١٤٣ ، حديث ٢٣١ ؛ اختصاص مفيد : ١٤٦ -