پيداست که پيمان ويژه کسى است که عهد سپرد ؛ رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم يا کسى که در وجوبِ فرمان برى و گران قدرى و بلند مرتبگى و والا مقامى و بزرگى منزلت ، قائم مقام او باشد .

على ١ بود که صلاحيّت براى اين امّت داشت ؛ زيرا آن حضرت ، نفس و جان پيامبر[٣٦١] و برادر و همتاى او[٣٦٢] و همسر دخترش[٣٦٣] و محبوب ترين خلق نزد او[٣٦٤] به شمار می‌آمد .

اين فرمان الهى به ناشايستى ابوبکر براى رساندن

[٣٥٩] . سوره بقره (٢) آيه ١٢٥ -

[٣٦٠] . سوره حج (٢٢) آيه ٢٧ -

[٣٦١] . براساس اين سخن خداى متعال : وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَکمْ ؛ بگو بياييد جان هامان را فرا بخوانيم و جان هاتان را . (سوره آل عمران (٣) آيه ٦١)

[٣٦٢] . امالى طوسى : ٦٢٦ ، حديث ١١٩٢ ؛ امالى مفيد : ٦ ، مجلس اول ؛ کشف الغُمّه : ٤١٢ ؛ بحار الأنوار ٣٩ : ٢٤٠ -

[٣٦٣] . مسند ابى يعلى ١ : ٣٣٨ ، حديث ٥٠٣ ؛ شرح الأخبار ٣ : ٢٨ ، حديث ٩٦٤ -

[٣٦٤] . تاريخ دمشق ٣٧ : ٤٠٦ ، و جلد ٤٢ : ٢٤٥ ؛ مناقب خوارزمى : ٢٢٢ و ٢٢٥ ؛ خصال صدوق ٢ : ٥٥٤ ؛ امالى طوسى : ٣٣٣ ، حديث ٦٦٧ -