سلوني قبل أن تَفقدوني ، فإنّما بين الجوانح منّي علمٌ جَمٌّ ؛ هذا سَفَطُ العِلم ! هذا لُعاب رسول الله ! هذا ما زَقَّني رسولُ الله زَقّاً من غير وَحي أوحى إليّ ! فوالله لو ثُنِيَتْ لي وَسادةٌ فجلَسْتُ عليها ، لأفتيتُ أهلَ التوراةِ بتوراتهم وأهل الإنجيل بإنجيلهم ، حتّى يُنْطِقُ اللهُ التوراةَ والإنجيلَ فيقول : صَدقَ عليٌّ قد أفتاکم بما أُنزِلَ فيَّ ، وأنتم تتلونَ الکتابَ أفلا تَعْقِلُون ؛[٣٤١]

از من بپرسيد پيش از آنکه مرا از دست دهيد و نيابيد در سينه‌ام علم فراوانى است ؛ اين جام علم است ! اين آب دهان رسول خداست ! اين چيزى است که پيامبر به شيوه اى خاص ـ بى آنکه وحيى به من شود ـ در دهانم گذاشت !

به خدا سوگند ، اگر مَسْندى برايم فراهم شود که بر آن تکيه زنم ، اهل تورات را به توراتشان فتوا دهم و اهل انجيل را به انجيلشان اگر خدا تورات و انجيل را به سخن آورد ، بگويند : على راست گفت ، شما را به آنچه در من نازل شد فتوا داد با آنکه شما کتاب را تلاوت مى‌کنيد ، چرا عقلتان را به کار نمى‌بريد ؟

ابن عَساکر به اِسنادش از زکريا روايت کرده است که گفت ، شنيدم عامر مى گفت ، ابن کوّا از على پرسيد : کدام يک از آفريده‌های خدا سخت‌تر است ؟ على ١ فرمود :

[٣٤١] . المناقب : ٩١ ؛ و نگاه کنيد به ، امالى صدوق : ٤٢٢ ، اِختصاص مفيد : ٢٣٥ ، احتجاج طبرسى ١ : ٣٨٤ (به نقل از اَصْبغ بن نُباته) .