ابن عساکر به اسنادش از عبدالرّحمان بن بهمان روايت کرده است که گفت ، شنيدم جابر مى‌گفت ، رسول خدا ، در جنگ حُدَيْبِيّه ـ در حالى که زير شانه على ١ را گرفته بود ـ مى‌فرمود :

هذا أميرُ البَرَرة وقاتلُ الفَجَرة ، منصورٌ مَن نَصَرَه ، مَخذولٌ من خَذَلَه ؛

اين شخص ، فرمان رواى نيکان است و کشنده فاسقان ؛ هرکه او را يارى کند ، پيروز است و هرکه او را خوار سازد ، به زبونى مى‌افتد .

آن گاه پيامبر صدايش را بلند کرد و فرمود :

من شهر علمم و على درب آن است هرکه مى‌خواهد به خانه وارد شود ، بايد از درب آن درآيد .[٣٣٦]

مُتّقىِ هندى از ابن مسعود روايت کرده است که گفت :

حکمت بر ده جزء تقسيم شد ؛ نُه جزء آن را به على داده‌اند ، و يک جزء آن را به مردم . به همان يک جزء على از ايشان داناتر است .[٣٣٧]

ابن عَساکر به اسنادش از عبدالله روايت کرده است که گفت ، نزد پيامبر بودم ، درباره على سؤال شد ، فرمود :

[٣٣٥] . التدوين فى أخبار قزوين : ٨٩ (به نقل از ابن عبّاس) ؛ کنز العمّال ١١ : ٦٠٢ ، حديث ٣٢٩١١ (به طريق ديگر) .

[٣٣٦] . تاريخ مدينة دمشق ٤٢ : ٢٢٦ و ٣٨٣ (ترجمة الإمام على بن ابى طالب) .

[٣٣٧] . کنز العمال ١١ : ٦١٥ ، حديث ٣٢٩٨٢ ، و جلد ١٣ : ١٤٦ ، حديث ٣٦٤٦١ ؛ فيض القدير ٣ : ٦٠ ، حديث ٢٧٠٤ -