على بن ابى طالب با توجه به منزلت هرکس به آنان نگريست و فرمود : من برادر رسول خدا و وزير اويم . نخستين کسم که به خدا و پيامبر ايمان آوردم . سپس شما گروه گروه ـ بعد از من ـ به اسلام درآمديد .[٣٢١]

و از آن حضرت نقل است که فرمود :

از اين امّت جز خود ، کسى را نمى‌شناسم که بعد از پيامبر خدا را عبادت کرده باشد ؛ نُه سال پيش از آنکه اَحَدى از اين امّت خدا را بپرستد او را پرستيدم .[٣٢٢]

در حديثِ ديگر قبل از پنج يا هفت سال ،[٣٢٣] آمده است .

[٣٢٠] . نهج البلاغه ١ : ١٠٦ ، خطبه ٥٧ ؛ وسايل الشيعه ١٦ : ٢٢٨ ، حديث ٢١٤٣١ ؛ شرح نهج البلاغه ٤ : ١١٤ ؛ مناقب ابن شهر آشوب ٢ : ١٠٧ ؛ بحار الأنوار ٤١ : ٣١٧ -

[٣٢١] . مناقب ابن مغازلى : ١١١ ، حديث ١٥٤ ؛ کشف الغمّه ١ : ٧٨ ؛ بحار الأنوار ٣٨ : ٣٣٠ -

[٣٢٢] . الخصائص (نسائى) : ٤٧ -

[٣٢٣] . تاريخ دمشق ٤٢ : ٣٠ ؛ مسند ابى يعلى موصلى ١ : ٣٤٨ ، حديث ٤٤٧ ؛ اُسُد الغابه ٤ : ١٧ ؛ القول المسدد فى مسند احمد : ٦٤ ؛ الآحاد والمثانى ١ : ١٤٨ ، حديث ١٧٨ ؛ مسند احمد ١ : ٩٩ ؛ کنز العمال ١٣ : ٤٢ ، حديث ٣٦٣٩٠ ـ ٣٦٣٩١ ؛ سمط النجوم العوالى ٣ : ٢٨ ، حديث ٦ ؛ مجمع الزوائد ٩ : ١٠٢ ؛ کشف الغمة ١ : ٨٠ ؛ بحار الأنوار ٣٨ : ٢٥٧ ؛ الکامل فى التاريخ ١ : ٥٨٢ -