رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم وصيّت کرد که احدى جز من او را غسل ندهد ؛ زيرا هرکس چشمش به شرمگاه او افتد ، کور مى‌شود . عباس و اُسامه آب را از پشت پرده مى‌رساندند . عضوى را به دست نگرفتم جز اينکه گويا با من سى مرد آن را مى‌گرداند تا اينکه از غسلش فارغ شدم .[٣١١]

و از آن حضرت در حديث مُناشَده رسيده است که فرمود :

شما را به خدا سوگند ، آيا در ميانتان جز من کسى هست که چشم رسول خدا را ـ به همراه ملائکه ـ برهم نهاده باشد ؟ گفتند : البتّه که نه .

فرمود : شما را به خدا سوگند ، آيا در ميان شما احدى جز من هست که عهده دار غسل پيامبر به همراه فرشتگان شد او را برايم هر گونه که مى‌خواستم مى‌گردانيدند ؟ گفتند : البتّه که نه.[٣١٢]

از مُفَضَّل بن عُمَر ، از امام صادق ١ روايت شده که فرمود :

[٣١١] . طبقات ابن سعد ٢ : ٢٧٨ ؛ مجمع الزوائد ٩ : ٣٦ ؛ کنز العمّال ٧ : ٢٥٠ ، حديث ١٨٧٨٤ -

[٣١٢] . تاريخ دمشق ٤٢ : ٤٣٣ و٤٣٥ ؛ الطرائف : ٤١٣ ؛ شرح الأخبار ٢ : ١٨٩ ، حديث ٥٢٩ ؛ مناقب خوارزمى : ٣١٥ -