افزون بر اين ، ابوبکر ادّعاىِ طهارت نکرد و خود را از ] وسوسه‌های ] شيطان دور ندانست ، بلکه تصريح کرد به اينکه او را شيطانى است که به وى آسيب مى‌رساند ؛ زيرا مى‌گويد :

به خدا سوگند ، بهترينتان نيستم ! و اين مقام را با ناخشنودى پذيرفتم . دوست داشتم در ميانِ شما کسى بود که مرا از اين کار بسنده مى‌کرد . مى‌پنداريد من در ميان شما به سنّت رسول خدا عمل مى‌کنم ! در اين صورت ، نمى‌توانم آن را استوار سازم ، رسول خدا به وحى حفظ مى‌شد و با او فرشته اى بود . براى من شيطانى است که دچارش مى‌شوم ! هرگاه به خشم آمدم از من دورى کنيد .[٢٧٠]

تَمّام بن محمّد رازى (م ٤١٤ هـ) در کتاب «الفَوائد» به اسناد خود از

[٢٦٩] . مسند بزَّار ٢ : ١٤٤ ، حديث ٥٠٦؛ نيز بنگريد به مجمع الزوائد ٩ : ١١٥؛ کنز العمال ١٣ : ١١٧٥ ، حديث ٣٦٥٢١.

[٢٧٠] . مُصَنَّف عبدالرزّاق ١١ : ٣٣٦ ، حديث ٢٠٧٠١ (متن روايت از اين کتاب است) ؛ و نگاه کنيد به ، الإمامة والسياسة ١ : ٢٢ ، تاريخ دمشق ٣٠ : ٣٠٣ ، تاريخ طبرى ٢ : ٤٦٠ ، طبقات ابن سعد ٣ : ٢١٢ -