ابوبکر ، واژه قرآنىِ عربىِ را که معناى شناخته شده‌اى دارد ، تفسير کرد و به طور قطعى ، بر خلاف اراده خدا ، آن را ٦ سال دانست . از اين رو پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم به او فرمود : ألا اِحْتَطْتَ يا أبابکر ؟ فإنّ البِضْع ما بينَ الثَلاث إلى التِسع .[٢٦٦]

و امّا يوسفِ صدّيق ، رؤيايى را که عزيز مصر ديد تعبير کرد ، و مطابق واقع درآمد . سزاوار نيست ميان دو صدّيق اين فرق ، به فراموشى سپرده شود .

قرآن براساس اين گزاره‌ها ، به طورِ قطعى ، صدّيق بودنِ ابوبکر را رَدّ مى‌کند ، با آنکه بى هيچ ترديدى ، به يقين ، حکم مى‌کند که يوسف صدّيق است ، و على ١ صدّيق مى‌باشد .

آرى ، از صدّيقْ على ١ و از صدّيقهْ فاطمه علیها السلام ، صادقانى زاده شدند که اهل بيت پيامبرند ؛ کسانى که خدا پليدى را از آن‌ها زدود ، و پاک و پاکيزه شان ساخت .

اينان شمار اندکى‌اند که از ترفندِ شيطانِ رَجيم حفظ شدند ، و از بندگانى‌اند که شيطان بر آن‌ها سيطره نيافت ؛ على رغم وعده اى که ابليس به اولاد آدم داد که گمراهشان مى‌سازد و فريبشان مى‌دهد :

لاََحْتَنِکنَّ ذُرِّيَّتَهُ إِلاَّ قَلِيلاً ؛[٢٦٧]

[٢٦٥] . سنن ترمذى ٥ : ٢٤ ، حديث ٣٢٤٥ -

[٢٦٦] . همان .

[٢٦٧] . سوره اسراء (١٧) آيه ٦٢ ؛ و در سوره نساء (٤) آيه ٨٣ آمده است : وَلَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَإِلَى أُولِي الأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَسْتَنْبِطُونَهُ مِنْهُمْ وَلَوْلاَ فَضْلُ اللهِ عَلَيْکمْ وَرَحْمَتُهُ لاَتَّبَعْتُمُ الشَّيْطَانَ إِلاَّ قَلِيلاً ؛ اگر آن امر را به پيامبر و به اولياى امر خود بازگردانند ، کسانى از آن‌ها آن را درمى يافتند ] و راستى را از کژى و نادرستى تميز مى‌دادند [ و اگر فضل خدا و رحمت او بر شما نبود ، از شيطان پيروى مى‌کرديد مگر گروهى اندک .