ابن شهرآشوب ، از تفسير ابويوسف روايت مى‌کند که ، يعقوب بن سفيان براى ما حديث کرد مالک بن انس ، از نافع ، از ابن عمر ، که يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللهَ ، گفت :

خدا صحابه را اَمر کرد که از خدا بترسند ، سپس فرمود : وَکونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ ، يعنى با محمّد و اهل بيت او باشيد .[٢٤٠]

و از امام کاظم ١ رسيده است که فرمود :

مى‌گويند ما شيعه على هستيم ! شيعه على کسى است که کردارش با گفتارش هماهنگ باشد .[٢٤١]

تمسُّک به اين آيه ، براى اثبات امامت و صدّيقيّت معصومان ٤ ميان شيعه معروف است محقق طوسى آن را در کتاب تَجْريدُ الاِعتقاد مى‌آورد .[٢٤٢]

مجلسى مى‌گويد : وجه استدلال در آيه کريمه اين است :

خداى متعال همه مؤمنان را به بودن با «صادقان» فرا خواند . ظاهر اين است که مراد ، بودنِ با اجسام آن‌ها نيست ، بلکه به معناى ملازمت با روش آنان و پيروى آن‌ها در عقائد و اقوال و افعالشان

[٢٣٩] . کتاب سليم بن قيس : ٢٠١ ؛ التحصين : ٦٣٥ ؛ ينابيع المودّه ١ : ٣٤٤ -

[٢٤٠] . مناقب ابن شهرآشوب ٢ : ٢٨٨ ؛ ينابيع المودّة ١ : ٣٥٨ ، باب ٣٩ ، حديث ١٥ (به نقل از موفق بن احمد خوارزمى) ؛ فضائل ابن شاذان : ١٣٨ -

[٢٤١] . روضه کافى ٨ : ٢٢٨ ، حديث ٢٩٠ -

[٢٤٢] . تجريد الاعتقاد : ٢٣٧ (مقصد خامس ، في الإمامة) ؛ کشف المراد (علاّمه حلّى) : ٣٧١ -