سبحان الله ! رسول خدا از کتاب الله روى گردان نبود و با احکام آن مخالفت نمى‌کرد ، بلکه آن را مى‌پيرويد و بارو [ یا سوره ] هایش را پی می‌گرفت؛[٢٢٧] آيا شما خيانت‌کارانه گرد آمديد که ناروا بر او ناراستى ببنديد ؟ اين کار بعد از وفات آن حضرت ، شبيه دام هايى است که در زمان حياتش براى او گسترده شد !

اين کتاب خداست . حاکمِ عادل و گويا ميان حق و باطل ، مى‌فرمايد : «(زکريا گفت : خدايا ، مرا فرزندى بخش که) از من و از آل يعقوب ارث برد»[٢٢٨] ، و «سليمان از داود ارث بُرد»[٢٢٩] .

خداى بزرگ توزيع سهم‌ها را روشن ساخت و فرائض و ميراث را تشريع نمود ، و بهره مردان و زنان را چنان مُباح کرد که به وسيله آن ، بهانه اهل باطل را زدود و گمان و شبهه اى براى آيندگان باقى نگذاشت.

«نه نفس شما کارى را برايتان آراست . اينک صبرى نيکو و بر آنچه توصيف مى‌کنيد ، خداى يارى‌رسان است.[٢٣٠]

[٢٢٧] . این عبارت ، ترجمه «وَیَقْفُوا سُوَره» است. علامه مجلسی ٥ در «بحار الأنوار ٢٩: ٣٠٢ ـ ٣٠٣» می‌نگارد : «سُوَر» هر جای بلند و مرتفع ، سور مدینه از همین ماده است . «سُوَر» جمع «سوره» می‌باشد و به معنای هر منزلتی از بناست . سوره قرآن از همین ماده است ؛ زیرا آن‌ها منزلتی پس از منزلتی است و به «سُوَر» جمع بسته می‌شود و در عبارت احتمال آن می‌رود (م).

[٢٢٨] . سوره مريم (١٩) آيه ٦ -

[٢٢٩] . سوره نمل (٢٧) آيه ١٦ -

[٢٣٠] . سوره يوسف (١٢) آيه ١٨ -