ابتداء دولة المغول وخروج جنكيز خان - الشّيرازيّ الشّافعيّ، محمود - الصفحة ٥٦ - نصَّان

دانست وآن چه با او گفتند كه اين مردى است به كار آمده، خواه در سپاهگيرى وخواه در نوعى ديگر، ايشان را طلب مى كرد در خُفْيه مى گفت پادشاه مرا فرستاده است تا شما را ببرم كه در پيش لشكر دارد كه آن جا بميريد يا نام بر آوريد. اگر خود آن جا كشته شويد به جائى ديگرتان همين شغل برجا خواهد بود.

^ اكنون شما همه مرا مى دانيد كه كيستم ومن روا ندارم كه شما را علف شمشير سازم به جهت كافرى. من انديشه مى كنم كه با آن كه پادشاه با من در غايت عنايت است، ترك اين دولت واقبال كافرى بگويم وخود وشما را از دست اين مغولان بيرون افكنم.

^ چون او اين سخن بگفت همه به قول او فريفته شدند ولشكرى جمع