بلند عزتش، ديدگان تيزبين و بينندگان ناظر را بازداشت، و برگزيدگان در اتصال و به قرب بى‌پايان او چشم دوختند و او را از غير او برگزيدند و به رغبت تمام و فراوان طلبش نمودند.

٢ سپس از اين گروه، خالص‌ترينشان از همه را براى مقام قرب برگزيد و پس از آن كه خويش را بدانان شناسانيد و گواه گرفت، مشرف به دوام ديدار خويش و دوستى خالصش گردانيدشان و به جانشينى و نيابت از خويش اختصاصشان بخشيد، لذا بين او و بندگانش در مقام وسايط قرار گرفتند، و خداوند سبحان بدان سبب وقت و حالات ظاهر و باطنشان را آبادان و نيكو گردانيد و درخواستشان را به سرعت برآورده ساخت و در آيات و نشانه‌هاى آفاق [: جهان خارج‌] و نفوس خودشان [خويش را] بدانان نمايانيد، در نتيجه به معرفت و شهود او به دلهاى تابناك و ديدگان بينا تحقق و ثبوت يافتند.

٣ و درود الهى بر كسى باد كه كامل‌ترين بهره و نصيب را از اين شرف بلند برده و به كمال ترقى خويش تا مقام «أَوْ أَدْنى‌»(١) و جايگاه بلند- يعنى محل ظهور صفات و اسماء حسنى- بازيافت، يعنى سرور ما «محمد» و آل و عترت او و كاملان از برادرانش و همچنين كاملان از وارثانش‌

كه سروران و مهتران دنيا و آخرت‌اند.

٤ و بعد: چون كتاب فصوص الحكم از نفيس‌ترين و گرانبهاترين كتابهاى شيخ و پيشواى كامل، پيشرو كاملان و راهنماى امت، پيشواى پيشروان، محى الدين‌

(١). شيخ عبد الرزاق كاشانى در رساله اصطلاحاتش گويد: او ادنى عبارت است از احديت عين جمع ذاتى كه به واسطه برطرف شدن امتياز و دوگانگى اعتبارى در آن جا، كه به سبب فناى خالص و طمس و محو تمامى رسوم حاصل مى‌شود. و قاب قوسين عبارت است از مقام قرب اسمائى- به اعتبار تقابل بين اسماء از امر الهى- كه به نام دايره وجود ناميده مى‌شود، مانند إبداء (ايجاد) و اعاده (بازگشت دادن) و نزول و عروج و فاعليت و قابليت، و آن اتحاد با حق تعالى است با امتياز و دوگانگى اعتبارى كه از آن تعبير به اتصال مى‌شود و بالاتر از اين مقام، مقامى- جز او ادنى- نيست.

(٢) يعنى امامان معصوم سلام الله عليهم أجمعين.