ترجمه فکوک (يا کليد اسرار فصوص الحکم قونوي ) - صدرالدین قونیوی، محمد بن اسحاق - الصفحة ١٥٦ - (٢٤) فك ختم فص هارونى

(٢٤) فك ختم فص هارونى‌

١/ ٢٤ بدان كه امامتى كه در اينجا- و همانند آن- آمده، ياد آورى و تذكرى است به اين اعتبار كه آن لقبى از القاب خلافت است و داراى مقام حكومت و حكمروايى و پيش بودن از ديگران است، و آن از جهتى منقسم به امامتى مى‌شود كه هيچ واسطه‌اى بين آن مقام و بين مقام الوهى نيست، و امامتى كه با واسطه است. و امامت بى‌واسطه گاه مطلقه است كه حكمش در وجود عموميت دارد و گاه مقيده است- برعكس امامت با واسطه- چون آن جز مقيده نيست. و تعبير از امامت بى‌واسطه مثل بيان الهى است به حضرت خليل عليه السلام كه فرمود: إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً [بقره/ ١٢٤: تو را امام مردمان كنم‌]، و آن كه با واسطه است مانند جانشين قرار دادن حضرت موسى، هارون عليهما السلام را بر قومش، هنگامى كه به او گفت: اخْلُفْنِي في قَوْمِي وَ أَصْلِحْ [اعراف/ ١٤٢: ميان قوم من جانشين من باش و به اصلاح (كارشان) پرداز]، و مانند آن چه كه درباره أبو بكر گفته شده كه خليفه رسول خدا است.

٢/ ٢٤ و اين خلافت [از نوع‌] خلافت حضرت مهدى عليه السلام نيست‌