نامه ها و برنامه ها - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ١٥٠ - غزل آفتاب عشق

تمتع ز هر گوشه اى يافتم *** ز هر خرمنى خوشه اى يافتم

نيكخواهان دهند پند ولى *** نيكبختان شوند پند پذير

آقاى من ! پيشانى صدق و اخلاص در درگاه دوست نه , و از صميم قلب بگو آمدم . اگر گفتند اينجا چرا آمدى ؟ بگو به كجا روم و به كدام در رو كنم ؟

اين ره است و دگر دوم ره نيست *** اين در است و دگر دوم در نيست

اگر گفتند به اذن چه كسى آمدى ؟ بگو شنيدم :

بر ضيافتخانه فيض نوالت منع نيست *** در گشاده است و صلا در داده خوان انداخته

اگر گفتند تا به حال كجا بودى ؟ بگو راه گم كرده بودم .

اگر گفتند چه چيزى آورده اى ؟ بگو : اولا دل شكسته كه از شما نقل است :

در كوى ما شكسته دلى مى خرند و بس *** بازار خود فروشى از آن سوى ديگر است

و ثانيا :

من گدايم چه توانم ببرم در بر شاه *** طمع بخششم از درگه سلطان من است

و ثالثا : الهى آفريدى رايگان , روزى دادى رايگان بيامرز رايگان تو خدايى نه بازرگان .

اگر گفتند : بيرونش كنيد , بگو :

نمى روم ز ديار شما به كشور ديگر *** برون كنيد از اين در درآيم از در ديگر

اگر گفتند : اين جرئت را از كه آموختى ؟ بگو از حلم شما .

اگر گفتند : قابليت استفاضه ندارى , بگو قابليت را هم شما افاضه مى فرماييد .

باز اگر از تو اعراض كردند , بگو :