قول سوم قول حكماى اسلام و علماى ربانى و همه محققين از متكلمين و محدثين و فقهاء ما رضوان الله عليهم اجمعين است . و مى توان گفت قول به معادين جسمانى و روحانى عقيده اسلام و همه مسلمين است . الا ماشذ و ندر كه جسمانى فقط دانند و عقيده نگارنده نيز هر دو معاد جسمانى و روحانى است و ادله ما ناظر به اين عقيده است يعنى در آن جهان آخرت و بهشت ابد هم لذات جسمانى است از طعام و شراب و نكاح و مناظر زيبا و صور حسناء و ابتهاجات و نشاط بى حد و هرگونه لذات كه در اين جهان است در آنجا بطور اتم و اكمل و اشد و اقوى از اينجا خواهد بود , منتهاى امر در اين عالم لذات منقطع و فانى و مشوب بالام است و آنجا لذاتش دائم( أكلها دائم و ظلها) و بدون مزاحم و بى ملال و كدورت و خالص و صرف لذات است ( فيها ما تشتهى الانفس و تلذ الاعين) . و هم لذات روحانى در بهشت معرفت به لقاى حسن مطلق الهى و شهود آن جمال اعظم نامتناهى و شراب و سكر حيرت در مشاهده او كه لذت ملائكه مهيمن و روحانيين است كه فوق هرگونه لذت حسى و خيالى است براى نفوس قدسيه حاصل است , و نفوس بر حسب درجات معرفت و اعمال صالح در آن دو بهشت ( بهشت لقاى منعم و بهشت نعمت دائم ) درجات مختلف دارند( درجات بعضها فوق بعض) انتهى كلامه الشريف .

مرحوم استاد الهى قمشه اى يكى از نوادر روزگار بود به ارتحال خود دل اهل الله را سوگوار كرد . در هجران اينگونه بزرگان بايد گفت : اى دريغا عالمى . اگر چه به نص لا ريبى تنزيل آسمانى و حكم محكم فرقان محمدى صلى الله عليه و آله([ ما ننسخ من آية او ننسهانأت بخير منها او مثلها][١]] . [( ولى به قول عارف معروف مجدود بن آدم سنائى غزنوى رحمة الله تعالى عليه :

هر خسى از رنگ و گفتارى بدين ره كى رسد *** درد بايد صبر سوز و مرد بايد گامزن

قرن ها بايد كه تا يك كودكى از لطف طبع *** عالمى گويا شود يا فاضلى صاحب سخن

[١]سوره بقره , آيه ١٠٧ .