نامه ها و برنامه ها - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ٦١ - بسم الله خير الاسماء

اين مرغ ز جالها رهيده *** افتاده عجب به جالت اى دوست

رندى چو مرا بديد اينحال *** گفتا كه خوشا به حالت اى دوست

در جال فتاده اى وليكن *** پرواز دهند و بالت اى دوست

پرواز برون ز حد احصا *** آنى چو هزار سالت اى دوست

ديده به اميد اين نويدش *** دارم به ره نوالت اى دوست

در خواب روم مگر كه بينم *** با چشم دگر جمالت اى دوست

در وصف تو هر كه را كه ديدم *** مات تو بده است و لالت اى دوست

اى آن كه فرشتگان رحمت *** رسمى بود از خيالت اى دوست

اى آن كه مجره هست و بيضا *** تصوير ز خط و خالت اى دوست

اى آن كه زمين و آسمانها *** ظلى بود از ظلالت اى دوست

اى نور روان و ديدگانم *** هرگز نبود زوالت اى دوست

در آيينه دل حسن نه *** عكس رخ بى مثالت اى دوست

آه آه اگر وقتى بيدار شويم كه كاروان رفتند و خبردار شويم كه اين نبود كه ما مى پنداشتيم و بدان دلخوش بوديم .

خواجه آگاه است كه عدد اربعين در تكميل ناقصان دخلى عظيم دارد , چه در عالم اسرارى عجيب است . مثلا اولواالعزم پنج تن و اصحاب كساء پنج تن , وانگهى هر يك خامس اصحاب كساء , و نماز واجب شبانه روز در پنج وقت , آرى( الارواح جنود مجندة) .

اربعين كليمى در پيش دارى و واعدنا موسى ثلاثين ليلة و أتممناها بعشر فتم ميقات ربه اربعين ليلة . . . ][١]] به هوش باش و اين كمترين را فراموش مكن .

سعدى مگر از خرمن اقبال بزرگان *** يك خوشه ببخشند كه ما تخم نكشتيم

دل آيينه جمالنماى هو , و سفينه درياى اوست . خود را باش كه يار طبيب دردمندان است .

وه لسان الغيب چه خوش گفته است :