نامه ها و برنامه ها - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ٦

و با التماس بخواه كه : ربنا لا تزغ قلوبنا بعد اذ هديتنا وهب لنا من لدنك رحمة انك انت الوهاب ][١]]

اين فيض عظيم را از انفاس قدسى شهر الله المبارك در ليلة الجوائز جائزه گرفته اى( . هنيئا لارباب النعيم نعيمهم) .

بارى بيمار بيدار پيش از آن كه دست از جان بشويد و منادى حق را لبيك بگويد , طبيب طلبد و درد خويش را بدو گويد و درمان جويد . از اين بنده شرمنده طبيب خواستى و راه چاره جستى , بسان آن تشنه كه در طلب آب به دنبال سراب شتافت تا چون رسيد جز حرمان چيزى نديد و نيافت كسراب بقيعة يحسبه الظمان ماء حتى اذا جاءه لم يجده شيئا ][٢]]

برادرم نعمت بيدارى روزى هر بى سر و پا نمى شود , و اين پيك كوى وفا با هر دلى آشنا نمى گردد , و هر مشامى اين نسيم صبا را بويا نمى شود , و هر زبانى به ذكر آن گويا نمى گردد . بيدارى مى تلخ وش است , با هر كامى سازگار و گوارا نيست چه أم الخبائث است هر كه آن را نوشيده است بلكه اندكى از آن چشيده است از مشتهيات نفسانى حتى از حور و غلمان چشم پوشيده است و دست كشيده است , آرى :

آن تلخ وش كه صوفى أم الخبائثش خواند *** اشهى لنا واحلى من قبلة العذارى

حالا كه آمدى گويمت : و استقم كما أمرت ][٣]] كه : ان الذين قالوا ربنا الله ثم استقاموا تتنزل عليهم الملائكة . . . ][٤]]

چه خواهى كه ندارى و براى تو نيست ؟ اگر طالب مقام محمودى : و من الليل فتهجد به نافلة لك عسى أن يبعثك ربك مقاما محمودا ][٥]] اگر عاشق مواقف