نامه ها و برنامه ها - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ١٢٧ - غزل آفتاب عشق

عاشق است كه به قول سوخته بارقه عشق باباطاهر عريان رضوان الله تعالى عليه دل عاشق به پيغامى بسازد . اين پيغام نداى لله على الناس حج البيت من استطاع اليه سبيلا است كه بحمدالله آن را لبيك گفته ايد .

خودآگاهى كه در صورت به سوى خانه رهسپارى و در معنى خداوند خانه با تو است كه علت تامه معيت قيومية با معلول دارد و هو معكم اينما كنتم ][١]] , ان معى ربى سيهدين ][٢]]

جلوه بر من مفروش اى ملك الحاج كه تو *** خانه مى بينى و من خانه خدا مى بينم

برادرم وصول اثر گوناگون است و همه آنها اثر وصول است چه اينكه :

اگر با ديگرانش بود ميلى *** چرا ظرف مرا بشكست ليلى

تو كه اهل اشارتى بدان كه خداوند سبحان درباره دو كلمه طيبه اش حضرت مريم و ميوه اش حضرت عيسى روح الله سلام الله تعالى عليهما فرمود : فتقبلها ربها بقبول حسن و انبتها نباتا حسنا ][٣]] و نيز درباره دو بلد فرمايد : و البلد الطيب يخرج نباته باذن ربه والذى خبث لا يخرج الا نكدا ][٤]] و هم لسان الله اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود : و اعلم ان كل عمل نبات و كل نبات لا غنى به عن الماء و المياه مختلفة فما طاب سقيه طاب غرسه و حلت ثمرته و ما خبث سقيه خبث غرسه و أمرت ثمرته ][٥]] . اين سخن بسيار بسيار بلند است . فرمود : هر عملى نباتى است و نبات را از آب بى نيازى نيست , و آبها گوناگونند آن نباتى كه آب وى پاكيزه است غرس وى پاك و ميوه اش شيرين شود و آن كه آب وى بد , غرس وى بد و بارش تلخ گردد .

بارها از ما شنيده ايد كه گفتيم اعمال شما بذرهايى است كه در مزرعه جانتان