نماز انسان را فرشته خو مى كند زيرا كه نمازگزار از همه بدى ها پاك است . هر كس كه نمازگزار است پاكيزه خوى و نيكو كردار و نيكو رفتار است , از درنده خويى و بدگويى و تنبلى و ولگردى بيزار و بركنار است .

نمازگزار در هر شبانه روز چند بار از آفريدگارش مى خواهد كه او را به راه راست و درست بدارد , راهى كه همه پيامبران و ديگر بندگان شايسته اش بر آن بوده اند . و از گمراهى كه راه بدكاران است دورى مى جويد .

آرى نمازگزارى كه براستى نماز مى خواند , هيچگاه دروغ نمى گويد و دزدى نمى كند و دشنام نمى دهد و خودبين و گردنكش نيست و به دنبال هرزگى نمى رود و با بدان همنشين نمى شود , و همواره در راه بدست آوردن دانش و بينش است , و در انديشه پيشرفت خويش است و دور از مردم بدانديش است .

نمازگزار افتادگان را دستگيرى مى كند , و با بيچارگان مهربانى مى كند , و با مستمندان دلسوزى مى نمايد , و با همه فروتنى دارد و خودگذشتگى نشان مى دهد و از دشمنان دين و آيين خدايى چشم مى پوشد .

نمازگزار با آفريدگارش گفتگو مى كند , و جسته جسته بدانجا مى رسد كه هميشه و همواره خودش را در پيشگاه او مى بيند , و هيچگاه خودش را فراموش نمى كند , و پيوسته كشيك خويش مى كشد تا درست گفتار و نيكو كردار و پاكيزه رفتار باشد , و مى يابد كه با انجام اين آيين و روش بسيار سودمند و ارزشمند و گران بها , دارد خودش را راست و درست مى سازد .

پيامبر بزرگوار اسلام فرمود :

اگر مى خواهيد با خدا گفتگو كنيد نماز بخوانيد , و اگر مى خواهيد خدا با شما گفتگو كند قرآن بخوانيد .

نمازگزار بايد نخست وضو بسازد و تن و پوشاك او پاك باشد تا بتواند در پيشگاه خدايش بار يابد و با او سخن بگويد كه( پاك شو اول و پس ديده بر آن پاك انداز) , و كم كم آگاه مى شود كه جان نمازگزار هم بايد مانند تن و پوشاك او پاك باشد . و چون جان آدم پاك شده است آنچه كه از او پديد مى آيد پاك خواهد بود كه