نامه ها و برنامه ها - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ٤٢ - بسم الله كلمة المعتصمين

ديگر گوركن ها كه پشت هم روزانه چه قدر مرده ها را در قبر مى گذارند و خودشان چه قدر قساوت و غفلت دارند . گويا اين گونه شغلهاى بنده و جنابعالى و گوركن قساوت و غفلت مى آورد و انسان بدانها معتاد مى شود . خداى متعال عاقبت را خير كند .

هنوز آقاى دكتر حسن آقاى سپهرى جوان است , ان شاء الله تعالى عمرش كه از صد و بيست سال متجاوز شد آن وقت تسبيح در دست مى گيرد و مثل ديگر خشك مقدس هاى روز بس بس مى كند و در آنگاه سعادت خويش را تأمين و تحصيل مى كند , آرزو براى جوانان عيب نيست .

شايد افرادى باشند كه نگذارند دوست عزيزم به فكر خود باشد , و يا اقتضاى عصر اجازه نمى دهد , و يا آقا خيال مى كند اگر خويشتن را دريابد چه خواهد شد ؟ ! نه مزاحم كارت هست نه مانع بازارت , اينكه هستى و هر چه دارى و البته هزار بار از آن بهتر خواهد شد بلكه بالاتر بالاتر بالاتر , باز هم بالاتر بالاتر بالاتر , باز هم بالاتر بالاتر بالاتر . اين خداوند صادق الوعد است كه مى فرمايد : للذين أحسنوا الحسنى و زيادة ][١]] و مى فرمايد : لهم ما يشاءون فيها ولدينا مزيد ][٢]]

خواهى فرمود : آيا خودت بيدارى يا واعظ غير متعظى ؟ عرض مى شود من اگر در خوابم جنابعالى چرا در خواب باشى .

من اگر نيكم و ار بد تو برو خود را باش *** هر كسى آن درود عاقبت كار كه كشت

خواهى فرمود : اين بيدارى چيست و از كجا بايد بدست آورد و بيدار كيست ؟ و به قول سنائى :

عالمت خفته هست و تو خفته *** خفته را خفته كى كند بيدار ؟

عرض مى شود : كه جناب دوست لا تأخذه سنة و لا نوم و فرمود( : من جاهد فينا لنهدينهم سبلنا) . و فرمود : و لو أن اهل القرى آمنوا و اتقوا لفتحنا عليهم